De avonturen van
Penny en Buck
Een geldverhaal voor het slapengaan
en voor de grote mensen die meelezen
Van het KidCash-team
Voor we beginnen: lees dit verhaal gerust een beetje te dramatisch voor. Geef Buck een grote stem, Penny een bedachtzame en de gans vooral geen hoofdrol. Zet warme drank veilig buiten bereik en verwacht af en toe de vraag: “Komt het leuke stukje nog?” Ja hoor. Dit is het al.
Hoofdstuk 1
De dag dat Penny Buck ontmoette
Diep in een spaarvarken, donker en klein,
woonde een muntje dat Penny mocht zijn.
Ze glom als een sterretje, netjes en rond,
en wist altijd precies waar haar spaarpotje stond.
Toen kwam er — KLOENK! — een dollar naar binnen,
vol kreukels en vouwen en wilde verzinsels.
“Ik heet Buck!” riep het briefje. “Wat fijn jullie te zien!
Ik kwam langs een kermis en drie automaten bovendien!”
“Je ruikt naar een zakje warme snacks,” zei zij.
“En jij naar poetsmiddel!” lachte hij blij.
Zo groeide een vriendschap, bijzonder en fijn,
tussen een kreukelig briefje en een muntje zo klein.
Om samen over na te praten
De een spaart graag en de ander geeft graag uit. Je hoeft geen vast type te zijn: samen kun je een fijne balans zoeken.
Hoofdstuk 2
De grote snoepwinkelverleiding
Buck zag de snoepwinkel en sprong bijna op.
“Alle gummibeertjes! Tot helemaal de top!
De zure, de lange, de gekke met tenen!
Ik geef alles uit, tot de laatste cent verdwenen!”
Maar Penny zei: “Buck, als je alles besteedt,
wat doe je dan morgen als je iets anders weet?
Misschien wil je dan wel een boek of een spel,
dan is er geen geld meer. Bedenk dat nog wel.”
Dus kocht Buck de helft van zijn bergje met snoep,
en spaarde de rest: “Dat is slim!” klonk zijn roep.
Het snoep ging weer op, maar het spaargeld bleef staan.
En Buck? Die poetste zijn tanden. De gummibeertjes wilden ook een tandenborstel, maar niemand kon hun tandjes vinden.
Om samen over na te praten
Een mogelijke afspraak is half uitgeven en half sparen. Kies samen wat bij het bedrag en je wensen past; het hoeft niet altijd precies zo.
Hoofdstuk 3
De limonadekraam
“Zullen we iets verdienen?” vroeg Penny op een dag.
“Een limonadekraam!” riep Buck. “Als dat van een volwassene mag!”
Ze persten wat citroenen, een grote hielp mee,
en Buck schreef: “LIMMONADE — 25 SENT! WIE DOET ER MEE?”
“Er staan wel twee foutjes,” zei Penny heel zacht.
“Dan schrijven we ze over,” zei Buck, “goed dat je eraan dacht!”
De buren kwamen kijken naar het vrolijke bord,
en Buck riep heel netjes, al was zijn stem wat schor:
“Frisse limonade! Zelf gemengd en goed koel!
Een citroen met een glimlach: dat is ons doel!”
Er was geen glimlachende citroen. Wel eentje die een beetje scheef keek.
Aan het eind telden ze samen de opbrengst van hun werk.
Om samen over na te praten
Samen iets maken laat zien hoe tijd, materialen en opbrengst bij elkaar horen. Voor echte verkoop regelt een volwassene toezicht, veiligheid en de toepasselijke regels.
Hoofdstuk 4
Een potje voor onverwachte dingen
Op dinsdag trok plotseling regen voorbij,
en water liep zomaar hun spaarvarken in.
Sommige muntjes dreven op een klein kurken bootje,
maar Dime zat te bibberen boven op een nootje.
“Ik kocht zeventien stuiterballen!” riep hij heel bleek.
“Waar zijn ze dan?” vroeg Penny. “Ze stuiterden weg!
De ene het raam uit, de andere de straat op,
en één ligt bij mevrouw Lin tussen de bieten, geloof ik!”
Penny en Buck hadden wat geld opzijgezet,
voor iets onverwachts, dus dat kwam nu goed terecht.
Ze hielpen hun vriend met een droog, veilig plekje.
En Dime? Die telde voortaan eerst zijn ballen. Zeventien ballen blijken heel wat minder makkelijk terug te vinden dan één.
Om samen over na te praten
Een reserve is geld voor onverwachte kosten. Ook een klein bedrag kan helpen. Bij nood en veiligheid helpen volwassenen; een kind hoeft dat niet zelf te betalen.
Hoofdstuk 5
De miskoop van Buck
Buck zag een robotje voor één dollar staan.
“EÉN DOLLAR!” riep hij. “Daar wil ik voor gaan!”
Hij kocht het en wond het op. Twee stappen, vooruit!
Toen tuimelde het om met een akelig geluid.
Drie stukjes, vier stukjes, vijf stukjes, zes…
De robot leek nu meer op een bouwpakketrest.
“Wat jammer,” zei Penny. “Dat liep niet zo fijn.”
“Ik voel me wat dom,” zei Buck. “Mag dat zo zijn?”
“Een miskoop maakt jou niet dom,” zei ze toen.
“Je kunt een volgende keer iets anders doen.
We bekijken hoe stevig het is en wat anderen zeggen,
en laten de prijs niet als enige de keuze uitleggen.”
Om samen over na te praten
Prijs en waarde zijn verschillend. Iets goedkoops kan tegenvallen en iets duurders kan passend zijn. Vergelijk kwaliteit, kosten en wat jij nodig hebt; een hoge prijs bewijst geen goede koop.
Hoofdstuk 6
Het spaardoelpotje
Ze wilden een skateboard van twintig dollar kopen.
“Dat duurt vast heel lang,” zei Buck. “Zullen we maar stoppen?”
“Welnee,” zei Penny, “maar veertig keer sparen,
steeds vijftig cent, dan kunnen we varen… eh, rijden!”
Ze vonden een pot en schreven erop: SKATEBOARD.
De eerste munt viel erin met een vrolijk akkoord.
Ze keken elke dag: wat zit er al in?
Dag zeven: wat gerinkel. Dag veertien: een grijns.
Dag achtentwintig zei Penny: “We komen er wel!”
Na veertig bijdragen was het twintig dollar. Buck vierde het met toast. Het skateboard kreeg geen toast: dat had al genoeg plank.
Het was geen tovertruc, geen razendsnel plan,
maar een pot met een doel waar je stapjes voor sparen kan.
Om samen over na te praten
Een benoemd spaardoel maakt de voortgang zichtbaar. Kies samen iets haalbaars en tel wat er nog nodig is. In dit verhaal is twintig dollar gedeeld door vijftig cent precies veertig bijdragen.
Hoofdstuk 7
Delen, gewoon omdat het kan
Hun vriendin Nickel Nora was haar munten kwijt.
Er was een gans bij betrokken, en een mandje bij de vijver.
De gans was ongedeerd. Het mandje ook, op een nat hoekje na.
Maar de munten lagen op de bodem, en Nora stond er sip bij.
“Zullen we helpen?” vroeg Buck. “Als zij dat wil,” zei Penny.
Ze boden een kleine bijdrage aan, precies wat ze konden missen.
Nora bedankte hen met een opgeluchte lach.
Een paar weken later liep ze langs de limonadekraam,
met een vrolijk bord dat ze helemaal zelf had gemaakt:
“BUCKS LIMONADE — ZONNESCHIJN IN JE BEKER!”
De zon paste natuurlijk niet echt in een beker.
Maar de buren vonden het een prachtig bord.
Om samen over na te praten
Geven kost soms geld, maar kan ook uit tijd of aandacht bestaan. Je mag helpen zonder iets terug te verwachten. Een gift belooft geen latere beloning of vriendschap.
Hoofdstuk 8
Vier weken op een rij
De eerste week spaarden ze, de tweede ook weer.
In week drie dacht Buck even aan iets anders.
Toen zag hij het plaatje van hun volgende doel,
en legde een muntje apart met een tevreden gevoel.
De vierde week kwam met een frisse zondag aan.
“Vier weken op een rij!” riep Penny. “Goed gedaan!”
Kleine bedragen op een afgesproken moment
maakten hun plan steeds een beetje meer bekend.
Het spaarvarken glom. Ze tekenden een ster.
“VIER WEKEN GESPAARD,” stond erop, van dichtbij en van ver.
En Penny en Buck, met nog dromen genoeg,
kropen tevreden bij elkaar: de dag was voorbij.
Ze droomden van potjes, van plannen en sterren,
van limonade en vrienden, dichtbij en wat verder,
van robots die meer dan twee stappen proberen,
en van alles wat je nog samen kunt leren.
Die laatste regels waren wat lang voor het rijm.
Maar sssst… ze slapen. Nu is het tijd om stil te zijn.
Om samen over na te praten
Een klein bedrag op een herkenbaar moment kan optellen. Vier de inzet en bespreek wat werkt. Een gemiste week mag; hervatten en aanpassen horen ook bij oefenen.
Einde.
Of begint het avontuur nu pas?
Begin samen aan jullie geldavontuur
Met KidCash houd je zakgeld bij en stel je spaardoelen in,
zodat je samen kunt oefenen met geldkeuzes.
kidcashapp.com Want elke Penny en elke Buck verdient ruimte om te leren.